kesimpulannya, pengajaran daripada semua hal ialah:

jika nak beli property or apa2 juga harta, pastikan atas nama sendiri. regardless la orang tu partner sehidup semati ke, sayang gunung meletup ke, suami ke, wife ke, adik beradik ke..walau apa pun, pastikan atas nama sendiri.

sila jangan jadi macam sy.

alhamdulillaaaaahhh....

both papers approved as presented. lega segala butterflies dalam perut. semua hard work, sleepless nights, tunggang langgang dan kekasih yang terabai for the past one month paid off. it went well beyond expectation. walaupun pagi tadi before masuk meeting dah macam nak berguling2 berdebar, semuanya ok saja. sangat pantas semuanya. not much questions. maybe sebab semuanya sy dah clearkan with relevant departments seminggu ni. even risk department yang duk banyak songeh sebelum ni takde satu soalan pun dari diorang. syukur....

so as usual, seperti paper2 approved sebelum ni, malamnya mesti nak tengok midnight movie dengan kekasih. so malam ni bercita2 nak meneruskan tradisi lagi. checked cinema, tapi takde movie best pula. tengok la nanti kekasih prefer mana.

tapi bila tahap kegembiraan yang melampau seperti sekarang ni, terasa tak sabar nak jumpa kekasih dan melompat2 keriangan depan dia. ermm...sabar lah isma...few more hours je nak balik kerja dan jumpa dia.

masih di ofis. esok ada board financing committee meeting, di mana sy perlu present 2 papers for approval. sepatutnya sy kena la prepare semua bahan2 dan slides. tapi VP cakap tak payah buat slides, bazir masa je. mungkin masa previous meeting sy cuma sempat bukak 3 slides out of 11 slides yang sy buat. lepas slide ke tiga tu terus on-going intense discussion. penuh dengan soalan2 mencabar minda dan kesabaran. dulu masa degree sy takde la buat thesis. dan sy pun tak la tau sangat pasal bebenda tu. tapi sy selalu dengar orang cakap pasal viva. ni la kot bendanye.

sy cuma harap esok mood tan sri2 dan dato'2 semuanya ok dan baik2 belaka. dan sy harap mereka faham apa yang sy tulis dalam proposal paper tu. mencabar juga, sebab one of my proposal ni adalah harapan division sy nak meet target bulan ni. haaaiihhh....seminggu dua ni memang bertungkus lumus sy menyiapkan dan sy sentiasa rasa spot light kena tala kat sy je skang ni.

well, sekarang ni sy sedang serve my 3 months notice period. bila sy stress buat paper ni, colleague sy selalu cakap, why should you care, give a fuck je semua ni. hurrmmm...selalu terasa nak buat macam ni. tambahan pula boss sy yang selalu pressure sy. tapi, sy masih lagi bekerja di sini. dan ini adalah tanggungjawab sy. maka, sy akan selesaikan sebaik mungkin. dan esok sebaik mungkin juga sy akan convince kan committee untuk approve kan paper ni. sy selalu percaya, dalam apa pun benda yang kita buat, pertamanya kene buat sebaik mungkin, sehabis daya then yang lain2 tu, result nya, terpulanglah. sekurang2 sy dah buat yang terbaik. itu sentiasa buat sy lega at the end of the day.

sekarang tengah tunggu avp review paper, dan kemudian tunggu pula vp siap meeting dan discuss dengan dia. semua bosses akan expect semua jawapan untuk soalan2 dalam board room esok ada kat hujung kepala sy je. dan seharian ni pun, setiap kali terserempak dengan sy, impromptu aje diorang tanya facts of the case. siap dengan computation la, background la. so far ok saje semuanya.

sy lapar dah ni. kepala pun agak bergoyang2 juga. cepat lah...sy nak pulang. nak makan. sy lapar.

Just tell me one good reason not to fall in love with her..

bila2 ketika berbual dengan kekasih, tiap kali terlintas something, mesti automatically sy akan cakap, nanti kita pergi ya, yang, nanti kita makan tu ya, yang..nanti kita cuba buat ya, yang..contohnya bila bercakap pasal mee kolok, then terus cakap, nanti kita makan mee kolok kat kuching ya yang..dan juga bila sy teringat bali, dan terus sy cakap, nanti kita pergi bercuti kat bali, ya yang.

setiap kali pun kekasih cuma senyum je tengok sy. dan bila sy terdiam, kekasih akan cakap, ada rezeki, kita pergi ya..tak semestinya tahun ni atau tahun depan pun. tapi kita pergi juga...dan dia akan terus senyum dan peluk sy.

bila bercakap soal cinta...

sy selalu percaya, cinta tu cuma perasaan. yang boleh di manipulate easily. tiap kali sy pandang muka kekasih, seolah2 ada suatu perasaan yang sangat pelik, rasa seperti hati diramas2. tapi seolah2 sy pernah rasa perasaan itu. dan setelah beberapa ketika... sy ingat semula bila sy pernah rasa benda ni. it was back in 2001. bila pertama kali sy bersama sara. yeah, she was my first love. itu cinta. dan sekarang sy rasa the exact same feeling. cinta kah?

berat bila sebut cinta ni. sy faham. ia datang dengan sumpah setia tak berbelah bagi. dan the same reason sy bertahan dengan sara bertahun2 walaupun dia jelas tidak cinta sy lagi. dan kerana cinta itu, buat sy setia tak berpaling walau sedikit walaupun dia curang over and over again. ya, kerana sumpah pada diri sendiri yang datang bersama cinta.

bila sy pandang kekasih, dan sy sentuh wajahnya, tanpa sedar air mata sy mengalir. ya, hakikat yang dia akan pergi tak lama lagi mula buat sy berpijak pada dunia nyata. buat sy tersedar, tiada lagi dia menghantar di depan pintu rumah ketika sy pergi kerja, juga tiada lagi dia menyambut di pintu ketika sy pulang. tiada lagi bahu untuk sy bersandar, tiada lagi tangan yang akan memeluk, tiada lagi dia untuk membelai rambut sy sampai sy tertidur, tiada lagi bedtime story ataupun lullaby, tiada lagi apa2..even google maps pun tak mampu nak calculate distance antara sy dan dia nanti.

ldr ni payah. dan dulu sy selalu cakap, sy memang tak boleh ldr. sy nak partner sy ada dengan sy. sy juga pernah bagitau kekasih, sy tak kisah even seharian tak jumpa, sibuk dengan kerja. tapi kita mesti balik kat rumah yang sama, tidur di katil yang sama. walaupun tidak bercakap, tapi cukup sy lihat wajah pasangan sy. itu memadai.

dulu, sy ldr juga dengan sara. tak jauh pun, dalam negeri yang sama. separated only 4 hours driving. still dia curang dengan sy. dan selepas itu, macam2 jadi. dengan family, kerja, semuanya..membuatkan sy perlu pasangan sy berada di sisi sebagai kekuatan sy.

kenapa nak cuba juga dengan kekasih?

talking about her.

sy rasa kami ni macam sangat amazing. sy baru kenal dia 3 bulan, tapi sy rasa kami macam dah bersama bertahun2. rasa connection dan chemistry yang sangat kuat. dia selalu faham apa ada dalam kepala sy dan juga hati sy. semuanya terlalu mudah untuk kami. terasa segala2nya effortless. setiap apa yang dia buat untuk sy, buat sy semakin yakin, ini pilihan yang betul. it will be hard, but at least i know this is the right thing to do. to be with her. seperti dia bangun jam 6.30 pagi sebab baru teringat sy terlupa nak beli tiket bas mak malam tu. dan dia kejut sy softly sebab dia tak tau nama terminal bas kat johor. dan yang paling penting, sy rasa sy boleh jadi diri sendiri ketika bersama dia. sy boleh diam bila sy marah, sy boleh menangis bila sy sedih, sy boleh tarik muka bila sy rasa tak selesa, sy boleh gelak sekuat hati bila sy rasa kelakar, sy boleh bermanja sepuas2nya. kekasih sentiasa memberi sy ruang untuk diri sy sendiri. sentiasa mendengar, sentiasa mengambil masa untuk memudahkan sy, sentiasa cuba untuk come up with better options, dan yang paling penting, dia cuba untuk sentiasa ada..

apa lagi yang sy mahukan? she got all that i need from a person.

quietly, dalam hati sy berkata. yes, i want to be with this woman. and i want this to last.

dan sy bagitau kekasih. semua tentang masalah hubungan boleh diselesaikan. distance, ldr, semua can be fixed. as long as ia tidak melibatkan orang ketiga dan hati perasaan, semua boleh work out.

so sayang, kekasih hati, intan payung, gunung meletup....

i am yours, i am with you, i am your partner and you are mine too... i cintakan you...

untuk kekasih sy... :)

Look at the stars,
Look how they shine for you,
And everything you do,
Yeah, they were all yellow.
I came along,
I wrote a song for you,
And all the things you do,
And it was called "Yellow".
So then I took my turn,
Oh what a thing to have done,
And it was all "Yellow."
Your skin,
Oh yeah your skin and bones,
Turn into something beautiful,
You know, you know I love you so,
You know I love you so.
I swam across,
I jumped across for you,
Oh what a thing to do.
Cos you were all "Yellow",
I drew a line,
I drew a line for you,
Oh what a thing to do,
And it was all "Yellow."
Your skin,
Oh yeah your skin and bones,
Turn into something beautiful,
And you know,
For you I'd bleed myself dry,
For you I'd bleed myself dry.
It's true,
Look how they shine for you,
Look how they shine for you,
Look how they shine for, 
Look how they shine for you,
Look how they shine for you,
Look how they shine.
Look at the stars,
Look how they shine for you,
And all the things that you do.

fikiran dah buntu...menyiapkan appendices untuk proposal. working on projected cash flow. dah habis pusing dah nombor2 ni tapi tak jive juga. sy pun dah tak tau nak guna ilmu apa lagi nak jadikan benda ni presentable. masalahnya.............semua ni cuma topeng dan lakonan sahaja. cuma perlu ia jadi presentable and justifiable..betul atau tidak, itu belakang kira. okay, sy fed up buat benda macam ni. walaupun ini hanyalah untuk internal use, but this is wrong!

sighhhh...

benci tau tak..benci...buat benda takde guideline, takde benda jadah nak refer. mana satu yang betul pun sy tak tau. ultimately semuanya akan jadi betul kalau paper approved by board. kalau paper tak approve, then semua ni salah. menjadah la kan.....

still mengadap laptop. masih lagi dgn office attire. sy dah habis idea nak pusing nombor2 ni. i do love numbers, tapi untuk buat magic dengan bebenda ni or nak make-up kan financial statements, please la...sy tak nak buat...benci benci benci!!