hari tu, duk selongkar2 kotak2 lama mencari financial calculator. tak jumpa pun. tapi biasa la, bukak kotak2 lama ni, macam2 jumpa. dan sy jumpa berkeping2 (betul ke ni?) surat2 dari kawan baik sy. sy panggil dia odeng. sebelum sy panggil dia nama tu, sy panggil dia "yang". kami kawan dah lama. sejak kami darjah satu, sampai la habis tingkatan 5. sama kelas dan duduk sebelah. sangat sayangkan dia, sampai sy pernah decide, sy tak kisah sy kerja apa, sambung belajar apa lepas SPM asalkan dapat bersama dia. sy akan pilih course yang sama dengan dia. dan dia adalah tangan yang sy sentiasa genggam dulu. sentiasa pastikan dia selamat, call dia hari2 walaupun sekolah sama. sampai la sy kenal sara, dan sy menjauh sikit dengan dia dan pilih jalan hidup sy sendiri. odeng ke upsi, sekarang jadi cikgu math. dia memang hebat matematik. di kala kawan2 baik sy yang lain blame pilihan jalan hidup sy bersama sara, odeng satu2nya yang sentiasa genggam tangan sy.

baru sy sedar, masa kami jauh di uni masing2, odeng rupa2 nya banyak bagi surat kat sy. dan saban tahun seperti sejak kami kat sekolah dia tak pernah missed birthday sy. baca semula surat2 dia, buat sy terasa sy bukan kawan yang baik. dan sebenarnya, sy tak pernah balas satu pun surat dia. :(

dan bila sy ingat2 semula, odeng beberapa kali datang ke uni sy untuk melawat sy, dan untuk melihat kehidupan sy. dan sy tak pernah jejak kaki ke upsi. dan waktu dia kahwin 2 tahun lepas, sy tak hadir pun. dan sekarang, anak dia, aisyah, dah dekat setahun. dan sy tak pernah datang tengok dia.

odeng tinggal tak jauh pun. kat shah alam, dia mengajar kat sekolah sana. beberapa kali dia ajak sy datang ke rumah, tengok aisyah. setiap kali pun sy cuma jawab, insyaAllah. sebenarnya, sy dan odeng sekampung. rumah mak sy dan rumah mak dia tak sampai 5 minit pun. setiap kali raya, dia selalu call sy dan tanya untuk berjumpa. tapi sy ni selalu sangat tak sabar2 nak balik ke KL. dan selalu end up tak dapat jumpa. but still, setiap tahun pun dia yang akan call sy dulu.

setiap kali pun dia tak pernah blame sy yang seolah2 melupakan dia. ermmm...baca semula surat2 dia, buat sy rasa sangat bersalah.

deng, nanti aku akan datang juga jumpa aisyah....